Tag: عروسک

الیا و ترنج

20140827-Elea-Marjan-Toranj-01

یکی از خوبی‌های محله‌ی جدید اینه که دوست‌های بیشتری بهمون نزدیک اند. یه روز فهمیدیم که مرجان و دخترش الیا هم همین نزدیکی‌ه خونه‌شون و دیگه از اون به بعد گاهی برای چای و قهوه و پیاده‌روی و خرید با هم قرار می‌ذاریم. الیا هم مثل ترنج اسفند به دنیا اومده ولی دو سال بعد از ترنج.

20140827-Elea-Marjan-Toranj-02

20140827-Elea-Marjan-Toranj-03

ترنج به قورباغه می‌گه مارمولک. یعنی شما هرچقدر براش توضیح بدید که این قورباغه است و بعد از شما تکرار کنه گورباگه باز وقتی بخواد درباره‌اش حرف بزنه می‌گه مارمولک. خلاصه این مارمولک مال الیاست ولی ترنج اصلا رضایت نمی‌داد که برگردونه به الیا. این مرحله که باید برای بچه توضیح بدی یه سری وسایل مال توئه و یه سری مال دیگران خیلی سخته. آخرش وقتی توی یه فروشگاه عروسک از دست ترنج افتاد زمین بدون اینکه ببینه برش داشتم گذاشتم توی کالسکه که مرجان برش داره. و ناچار شدم بهش بگم گم شده یا اینکه تشنه بوده رفته آب بخوره.

20140827-Elea-Marjan-Toranj-04

20140827-Elea-Marjan-Toranj-05

20140827-Elea-Marjan-Toranj-06

20140827-Elea-Marjan-Toranj-07

20140827-Elea-Marjan-Toranj-08

آبی زیاااااد

بازمای نارنجی و زرد

خیلی وقت بود می‌خواستم براش گردنبند و دستبندی بخرم که روزانه بتونه ازشون استفاده کنه (غیر طلا) ولی یادم می‌رفت تا اینکه دیگه انقدر با کش و نخ  و متر برای خودش گردنبند درست کرد و حتی گاهی موقع خواب هم رضایت نمی‌داد که درشون بیارم یه روز رفتم براش این گردنبند و دست‌بندش رو خریدم. ولی دریغ از اینکه بیشتر از یکی دو دقیقه به گردن و دستش نگهشون داره. یا پرتشون می‌کنه به اقصی نقاط خونه یا باهاشون گبه رو می‌زنه و می ترسونه که طفلک به خیال اسباب بازی بودنشون اومده سراغشون.

بازمای آبی

همه‌ی رنگ‌های عالم برای ترنج قرمز اند به جز آبی. این یه دونه مهره‌ی پروانه‌ای گردنبند رو می‌گیره دستش و می‌گه آبی.

نی نی خوابیت

در تصویر بالا ترنج رو در حال بیدار کردن اجباری نی‌نی مشاهده می‌کنید. عروسک بیچاره وقتی از حال عمودی خارج می‌شه چشم‌هاش بسته می‌شه و ترنج که هیچ میونه‌ای با خواب و خوابیدن دیگران نداره تا می‌بینی چشم‌های این طفلک بسته است به زور با دست بازشون می‌کنه.

ترنج و لگوهاش

استثنائا یک روز که فرش و خانه به نسبت تمیز و مرتب بود. از وقتی به راه افتادن و غذا خوردن افتاده دیگه خونه‌ی ما روی تمیزی رو به خودش از مهمونی به مهمونی ندیده. در دو دقیقه چنانی خونه به محشر کبری بدل می‌شه که انگار یه مهد کودک بچه با اسباب بازی‌هاشون اومدن و همه چیز رو به هم ریختن و رفتن. به عمد همه چیز رو پرت می‌کنه و حواسش هم هست که هیچ دو چیزی نزدیک به هم نباشن و حتما فاصله‌ی کامل برای پوشش دادن کل خونه رعایت شده باشه.

هییییی

چهره‌ای که هر روزه می‌تونید از ترنج ببینید. موهاش همیشه توی صورتشه و کماکان اجازه نمی‌ده که گل سر(دو سالا) بزنم به سرش و اگه خیلی حس کنه که موها مزاحم اند با دو دست و با ناز و عشوه می‌زندشون کنار. ولی در کل ترنج همینه که می‌بینید. دو تا چشم که یکی اش بیشتر معلومه و یکی اش به شیوه‌ی علی‌بابا پشت موهاش پنهانه.

امروز متوجه شدم که داره بیستمین دندونش در میاد. اون سه تای قبلی رو که نفهمیده بودم.

کلمه‌ی زیاد رو خیلی به کار می‌بره. هرچند منظورش خیلی و زیاد و فراوان نیست. هر چیزی که دوست داشته باشه و در لحظه بهش ذوق کنه رو می‌گه زیاد. بازمای زیااااد، موز زیااااد، مامانه زیاااااد، پنتیو زیاااد (تنکیو)، دبه زیااااد. هر بار هم که می‌گه هر دو دستش رو به حالت مشت با زاویه‌ی ۴۵ درجه پرت می‌کنه پایین.

پوتولا یعنی پرتقال. از وقتی که باباش بهش آب پرتقال داده گاهی به من هم گیر می‌ده و با لبخند ملیح گول زننده می‌گه پوتولا؟ یعنی پاشو آب پرتقال بده بهم.

یه شب وسط خواب بلند شد نشست زد به بازوی من: مامانه؟ لباسه؟ و هم زمان یقه‌ی لباسش رو کشید. و بعد گرفت خوابید. حالا در بیداری اصلا این کلمه رو به کار نمی‌بره و یا می‌گه تنه (چون بهش می‌گم بیا لباست رو تن ات کنم) یا تبلد (دامن و پیرهن).

جیگر، خر خوشگل

این خر خوشگل اسمش جیگره. توی فرودگاه اسلو وقتی داشتیم برمی‌گشتیم برای ترنج گرفتیمش. اسمش رو هم داریوش انتخاب کرده. ترنج وقتی می‌خواد بلند بشه جیگر رو به دستش می‌گیره و بلند می‌شه. خیلی وقت‌ها هم با بقچه‌بندی اش خودش رو پرت می‌کنه و می‌شینه روی تخت تا بتونه جیگر رو برداره. بعد از اینکه حسابی به میله‌های تخت کوبوندش و تف تفی اش کرد و به صورت خودش فشارش داد پرتش می‌کنه پایین. بعد جیغ و داد که این افتاد پایین و یکی بیاد جیگر رو بده من.

می‌خواستم برای عکس‌های زیر داستان بنویسم ولی چون داستانم خیلی خشن بود و مناسب کودکان نیست شنیدن و خوندنش نمی‌نویسم. خودتون با داستان خودتون بخونیدش.

سلام نروژ

بال هواپیما و ابر و بدیهیات

طلسم نروژ ما بالاخره شکست. بیشتر از سه سال بود که می‌خواستم برم نروژ پیش دوستم زینب. هر بار یه ماجرایی می‌شد و نمی‌شد که بیام. سه هفته پیش تصمیم گرفتیم و هماهنگ کردیم و من بدووووو بلیت گرفتم.

ترنج در حال انتخاب غذا

موقع خرید بلیت کلی ذوق کردم که توی پروازمون وای‌فای رایگان داره ولی دریغا که سرعتش از سرعت دایال آپ‌های ابتدای خلقت اینترنت در ایران هم کمتر بود و عملا به هیچ دردی نخورد. ترنج از پرواز قبلی‌مون به پرتغال آروم‌تر بود و به جز یک بخش که خیلی گریه کرد چون خوابش می‌اومد باقی طول پرواز رو آروم بود و در حال فضولی و کشف در و دیوار.

ابر و بدیهیات از پنجره‌ی هواپیما

ابرهای شبیه فلان هسته‌ای

در آن بالاهای آسمان متوجه یه سری ابر شدم که شبیه قارچ‌های بعد از انفجار بمت اتم بودن ولی به علت اینکه اگه کلمه‌ی بمب اتم رو به کار می‌بردم قطعا با استقبال بقیه‌ی مسافران و کادر پرواز مواجه می‌شدم به داریوش گفتم: اینا رو ببین چقدر شبیه فلان هسته‌ای هستند.

محمد همسر زینب با مهربونی اومد فرودگاه دنبال ما و ابرهایی که برای استقبال از ما از لندن بدو بدو خودشون رو به آسمان اطراف اُسلو رسونده بودن با باران فراوان به ما خوش‌آمد گفتند.

هوای اسلو به نظر من گرم‌تر از هوای لندن بود. یعنی رطوبت لندن باعث می‌شه بیشتر احساس سرما کنم.

ترنج اصلا با زینب و مهسا غریبگی نکرد. من آخرین بار مهسا رو وقتی دیدم که تقریبا هم سن الان ترنج بود. مهسا خیلی خوب فارسی صحبت می‌کنه. درست مثل یه بچه‌ای که ایران زندگی می‌کنه چون توی خونه محمد و زینب باهاش فقط فارسی حرف می‌زنند. انگلیسی و نروژی اش هم عالیه.

ترنج و عروسک سیاه

زینب با ترس و لرز این عروسک سیاه رو داد دست ترنج ولی ترنج بدون ترس باهاش بازی کرد. من خودم هم نگران بودم بترسه.

گوشه‌ای از بهشت

هوای روز بعد عالی بود. صبح یه مقدار نیمه‌ابری بود ولی باقی روز رو آفتابی شد. پاییز نروژ و لااقل این قسمتی که من از هواپیما و روی زمین دیدم خیلی رنگارنگه. لندن هنوز انقدر زرد و قرمز نشده بود برگ درخت‌ها.

خانه‌ی همسایه

گربه‌ی نروژی

نقاشی ای که مهسا برای ترنج کشیده

ترنج پیش از بالاآوردگی

روز بعد شال و کلاه کردیم که بریم بیرون. وسط شهر که رسیدیم ترنج روی لباس‌های من و خودش بالاآورد و یه مقدار بی‌حال بود. در نتیجه برگشتیم خونه و همه لباس‌ها به لباس‌شویی سپرده شدند. دو ساعتی بهش شیر ندادم. خوش‌بختانه دیگه بالا نیاورد. شاید موزی که صبح خورده بود بهش نساخته بود.

ترنج شال به سر

ترنج و عروسکش بهاره خانم

این هم ترنج و عروسک جدیدش بهاره خانم و تختی که یه پله آوردیمش پایین‌تر.

بهاره خانم لنگ دراز

ترنج و بهاره

آماده باش می‌خوام بخورمت

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره

ترنج و بهاره