Tag: تولد

تولد چهارسالگی ترنج

توی این چند ماه هر تولدی که رفتیم ترنج گفت این تولد منه. اصلا هم رضایت نمی‌داد حتی بگیم تولد دوتاتون. می‌گفت نه تولد منه تا بالاخره دیروز تولد خود خودش شد. خیلی خوش‌حال بود و بهش خوش گذشت.

مثل همه پدر و مادرها من باورم نمی‌شه انقدر این سال‌ها زود گذشته. این چند روز  چند بار عکس‌های تولد‌های سال‌های قبل‌اش رو نگاه کردم و دلم تنگ شده.

ازش پرسیدم دوست داری تولدت چه رنگی باشه؟ گفت آبی. من هم که از خدا خواسته، چون عاشق آبی و سرمه‌ای ام. ولی بماند که چه بر من گذشت تا تونستم پیرهن آبی براش پیدا کنم. کی گفته آخه دخترها همه‌اش باید صورتی بپوشن؟ این هم تولد آبی ترنج:

20160313-Toranj-4th-Birthday-03

20160313-Toranj-4th-Birthday-01

20160313-Toranj-4th-Birthday-02

20160313-Toranj-4th-Birthday-13 20160313-Toranj-4th-Birthday-11

تولد سه سالگی ترنج

20150315-Toranj-3rd-BD-06

دخترم سه ساله شد. سه ساله که ما زندگی‌مون یه رنگ دیگه است. اولین تولدش بود که کامل متوجه بود مهمونی به خاطر اونه و از چند روز قبل خوشحال بود و منتظر. البته نگران هم بود که مهمون‌ها میان کیک و میوه‌هاش رو می‌خورن. روز قبلش با نگرانی می‌گفت نه اوری‌وانا نیان کیک منو بخورن. من خودم بخورم.

20150315-Toranj-3rd-BD-03

هر بار هم که بهش می‌گفتم تولدت مبارک با خوشحالی می‌گفت مرسی! خیلی بهش خوش‌گذشت. مرسی از دوست‌های مهربونی که اومدن.

20150315-Toranj-3rd-BD-04 20150315-Toranj-3rd-BD-05 20150315-Toranj-3rd-BD-07

دو سال عاشقی

20140315-Toranj-Birthday-TITWo-080-Edit-2

هر کار کردم نتونستم چیزی بنویسم. هرچی نوشتم پاک کردم. از دیشب دارم سعی می‌کنم بنویسم و نمی‌تونم. عشق به این دختر رو نمی‌تونم بنویسم. تا قبل از مادر شدن نمی‌فهمیدم، حالا می‌فهمم. من دو ساله عاشق این دخترم. عشقی که نمی‌تونم چیزی ازش بنویسم.

تولد دوسالگی ترنج با حضور بازَمّا

ترنج و هیجان فوت کردن شمع

امسال هم تولد ترنج رو زودتر گرفتیم به خاطر مسافرت‌های درپیش. برای تم تولدش پروانه رو انتخاب کردم چون مدام در حال بازما (پروانه) دیدن در در و دیوار و اشکال و احجامه. حتی در نقش و نگار نرده‌های پارک هم پروانه می‌بینه و ذوق می‌کنه بهشون. برعکس پارسال که فقط از بودن در جمع خوشحال بود امسال کاملا آگاه بود که این مهمونی تولده و تبلد تبلد گویان بود.

موقع فوت کردن شمع اقلا ده بار داریوش دوباره شمع‌ها رو روشن کرد تا ترنج ذوق زده باز فوتشون کنه. هر کاری کردیم که پشت میز روی صندلی وایسه نایستاد و نشست برای همین نشوندیمش روی میز.

دوست‌های خوبی داریم که از راه‌های خیلی دور برای شریک بودن در شادی ما اومده بودن و ترنج واقعا تک تکشون رو دوست داره. خلاصه که خیلی هم به ترنج هم به ما خوش گذشت.

از شما خواننده‌های وبلاگ  و دوستان دور و نزدیک هم ممنونم که نزدیک به دو ساله با ما هستید و به ترنج لطف دارید.

بسته‌ی هدیه‌ی تشکر برای مهمان‌ها

کیک تولد دوسالگی ترنج

میز تولد دوسالگی ترنج با تم پروانه

میز تولد دوسالگی ترنج با تم پروانه

پیچ کالباس، اسفناج و پنیر

ژله‌ی آلبالو و انار ایرانی

دو قلوها به سراغ ترنج و مریم می‌روند

دیدن اون دوتا بازی‌شون نمی‌دن اومدن بیرون که با آدم بزرگ‌ها بازی کنند. بیشتر خوش می‌گذشت بهشون

زیر میز مقر فرماندهی ترنج و مریم بود

تمرکز برای فوت کردن شمع های بازمایی تولد یک بازمای دو ساله

فوت با لب‌های بسته

رقص بادکنک

تولد دوسالگی مریم

دیروز تولد دو سالگی مریم بود. با همکاری آسمون و نیمه ابری/آفتابی بودنش خیلی به همه‌مون خوش گذشت. ترنج تمام انرژی دو هفته‌ی گذشته که توی خونه مونده بود رو با دویدن دنبال این بادکنک تخلیه کرد.

ترنج و بادکنک

ترنج و بادکنک و باباش

ترنج و بادکنک و زبان ترنج

ترنج و بادکنک

ترنج به دنبال بادکنک باد برده

 

زمین هم که می‌خوره به روی خودش نمیاره که زمین خورده. مثلا می‌خواسته ببینه گل‌ها جنسشون از چیه؟ زمین نخورده که.

در حال بررسی گل‌های پارک

دیگه انقدر خودش و بقیه دوستان رو به دنبال این بادکنک دواند که با یه نخ بستمش به بند شلوارش که باد نبردش و بقیه رو هم به دردسر نندازه.

یک ترنج متصل به بادکنک

کیک تولد مریم که مامان هنرمندش خودش درست کرده بود و خیلی هم خوش‌مزه بود.

هنر مامان مریم

 

حباب

ایشون مریم خانم اند به همراه کیک تولدشون.

مریم و کیک تولدش

شمع فوت‌کنان توسط کودکان جمع. این شوق بچه‌ها برای شمع فوت کردن عالیه. ترنج رو هم باباش ناچار بود توی بغل نگه داره چون هی می‌خواست به سمت کیک هجوم ببره.

شمع فوت کنان

گل‌سرهای خودش رو که به سرش نمی‌زنه ولی هر چیزی روی سر بقیه باشه رو برمی‌داره می‌ذاره روی سرش.

تاج گل کش رفته

انقدر ورجه وورجه کرده بود که به ایستگاه قطار نرسیده توی کالسکه خوابش برد و تا خود خونه خواب بود. یه بچه ای هم توی قطار بالای سرش حدود یک ربع گریه کرد و جیغ کشید ولی ترنج بیدار نشد. جالبه من توی خونه اگه راه برم توی راهرو بیدار می‌شه ولی بیرون این طوری!

مشهد – یک

روز ۱۲ فروردین برای دیدن خانواده‌ی داریوش با مامانم رفتیم مشهد. هرچقدر وقتی هواپیما توی فرودگاه امام موقع ورودم به ایران می‌خواست بشینه احساساتی نشده بودم این بار که هواپیما داشت توی فرودگاه مشهد می‌نشست اشک توی چشمام حلقه زده بود. آسمون آبی مشهد رو که دیدم و خاطره‌ی سفرهای دوران دانش‌جویی ام زنده شد برام و این که برای چی باید بیرون از ایران زندگی کنم و … همه حسابی احساساتی ام کرده بودند.

خانواده‌ی دایی داریوش برای ترنج تولد گرفته بودن. ترنج امسال سه تا تولد داشت : )

سومین تولد یک سالگی ترنج

مامان داریوش هم که تازه از چابهار و پیش یکی از نوه‌هاش برگشته بود رسید و داریوش هم با اسکایپ اومد و خلاصه همه دور هم بودن. شب هم خواهر داریوش با دخترهاش اومد. کوچولوتره که اسمش نگین ه خیلی حساس بود که خواهرش نسیم ترنج رو بغل می‌کرد و ترنج هم زیاد بغل اون می‌رفت. رقابت این بچه با خواهرش سر ترنج بامزه بود. نسیم رعایت می‌کرد و ترنج رو زیاد بغل نمی‌کرد ولی باز ترنج می‌رفت بغلش و نگین عصبانی می‌شد. چند بار هم اشک‌اش در اومد.

روز سیزده به در هم بعد از اینکه ترنج یکی دیگه از عمه‌هاش رو دید با پسردایی‌های داریوش و خانم یکی‌شون رفتیم پارک نزدیک خونه‌شون. این اولین تجربه‌ی پارک و وسایل بازی پارکی برای ترنج بود.

ترنج سرسره اولی

ترنج خوشحال سرسره سوار شده

تکلیف ترنج با سرسره مشخص نبود. گاهی ذوق می‌کرد و گاهی می‌ترسید. ولی به طور کلی دوست داشت. دخترم خیلی هم با بچه‌ها مهربونه. هر بچه‌ای رو می‌دید می‌رفت بغلش می‌کرد.

ترنج مهربان

چه رابطه‌ی خوبی هم با میلاد و مهدیس و معین داشت. وقتی بغل اونا بود خیالم راحت بود.

ترنج و میلاد

اون روز خیلی به ترنج خوش گذشت. هوا هم عالی بود. انقدر که دلم می‌خواست همون مشهد می‌موندم و به داریوش هم می‌گفتم بیاد و همونجا زندگی می‌کردیم.

ترنج قدم‌زنان در پارک

و این بود بخش اول سفرنامه‌ی مشهد ترنج.

تهران من – یک

همه چیز ناگهانی بود. دوستم گفت دارن می‌رن ایران، من همین طور حسرت‌وار به داریوش گفتم کاش من و ترنج هم می‌رفتیم باهاشون. داریوش گفت برو خوب! و چنین شد که تا شب بلیت خریده آماده نشسته بودم تا روز پرواز برسه. ولی بلیت از کجا؟ اسلوی نروژ! به هیچ کس هم نگفته بودم که دارم می‌رم. می‌خواستم غافلگیر بشن. فقط به خواهرم گفته بودم که اون هم روز قبلی که می‌خواستم برسم به بابا و مامانم گفته بود. ترنج لندن تا اسلو رو به شکل نابود کننده‌ای گریه کرد و پرواز هم که با تاخیر یک ساعت و نیمه بود و بعد هم بارها بیشتر از یک ساعت طول کشید تا رسیدن. اسلو هم برف می‌اومد. خلاصه که خسته و کوفته رسیدیم و از خواب بی‌هوش شدیم. دوباره صبح بدو بدو حاضر شدیم و رفتیم فرودگاه. دختر دوستم سرمای بدی خورده بود و طفلک خیلی حالش بد بود. بهش هم گفته بودن که ترنج رو بغل نکنه. دلم می‌سوخت براش. پرواز اسلو – استانبول ترنج خیلی جیغ و داد نکرد و هر وقت گریه کرد هم همسر دوستم به دادم رسید و راهش برد یا اینکه بردنش و باهاش بازی کردن. کسی که کارت‌های پرواز رو داد اصلا همکاری نکرد و چندین ردیف فاصله داشت صندلی من و ترنج با دوست‌هامون. ۶ ساعت توقف داشتیم توی فرودگاه استانبول. ترک‌ها یا لااقل ترک‌های توی فرودگاه خیلی بچه دوست بودند. هر کسی که رد می‌شد با ترنج خوش و بش می‌کرد.

فرودگاه استانبول

فرودگاه استانبول هم در حال بازسازی بود. ترجمه‌ی درخشان از سر به ته جمله‌ی سمت چپ رو در سمت راست مشاهده می‌کنید. استانبول – تهران رو هم ترنج تا نفس داشت جیغ زد.

موقع ورود به آسمان ایران انقدر ترنج گریه زاری می‌کرد که فرصت احساساتی شدن نداشتم. تهران گرم بود. آخرین گروهی بودیم که از هواپیما اومدیم بیرون. آقای کنترل پاسپورت صدامون کرد که توی صف نایستیم چون بچه همراهمون بود و زود پاسپورت‌ها رو چک کرد و مهر زد و از پله برقی فرودگاه امام رفتیم پایین. از همون بالا الهام و مامانم رو دیدم. رفتیم پشت شیشه. ترنج هنوز خواب و بیدار بود. بارها هم که مثل همیشه دیر اومدن. وقتی از در رفتیم بیرون. مامان و بابام میون جیغ و داد و قربون صدقه‌ی ترنج رفتن کالسکه رو برداشتن و رفتن : )) من و الهام مونده بودیم. گفتم این‌ها منو یادشون رفت. البته مامانم می‌گه می‌خواستن توی راه بقیه نباشن ولی خب کیه که باور کنه : )

نمی‌تونم احساسات خانواده ام رو توضیح بدم. یعنی یه چیزایی دیگه خیلی خصوصیه. ولی بدونید که یادم نمیاد مامان بابا و خواهرم رو انقدر خوشحال دیده باشم. علی‌رضا هم که صبح خبردار شد و اومد. برای ترنج کیک گرفته بود.

کیک تولد ترنج در تهران

تهران دم عید دوست داشتنیه. هرچند من زیاد بیرون نرفتم. ولی حال و هوای عید خوبه. شب چهارشنبه سوری رفتم تجریش خرید هفت سین. همون هفت سینی که عکسش رو گذاشتم اینجا. این هم عکس کامل هفت سین و ترنج.

ترنج و هفت سین ۱۳۹۲

چند روز اول هم که به دید و بازدید گذشت. ترنج برای اولین بار خاله‌ها و دایی‌ها و پدر بزرگ و مادر بزرگ و عمه‌های من رو دید.

ترنج و الهام در راه عید دیدنی

هر کسی که ترنج رو دید بدون استثنا گفت: «واااای این چقدر ریزه! خیلی کوچیک‌تر از عکس‌هاشه». هیچ کس توقع نداشت ترنج این طور خاله ریزه باشه. من همیشه تلفنی بهشون می‌گفتم که ترنج کوچولوئه ولی کسی باور نکرده بوده. عکس هم که خیلی دقیق سایز رو نشون نمی‌ده.

و این بود قسمت اول سفرنامه‌ی تهران ترنج.

هدیه‌ی یک سالگی

این گردنبند هدیه‌ی یک سالگی ترنج‌ه که مادربزرگ و پدربزرگش دادن و تازه به دستمون رسیده. خیلی دوستش دارم و با اجازه‌ی ترنج فعلا خودم می‌اندازم گردنم.

گردنبند ترنج

رسم ترنج است که در روزگار … پیش دهد میوه پس آرد بهار

ترنج ما هنوز یک ساله نشده. سه روز دیگه مونده به تولدش. ولی جشن تولدش رو دیشب گرفتیم که در روزهای تعطیلی پایان هفته باشه. خیلی دختر خوبی بود و در تمام مدت مهمونی به جز دقایق آخرش کاملا  با ما همکاری کرد، رقصید، خندید، راه رفت، دوید و در حد خودش آتیش سوزوند. مادر بزرگ و پدر بزرگ و خاله اش هم از تهران با اسکایپ باهامون بودن. دوستانی که در یک سال گذشته و پیش از تولد ترنج خیلی بهمون کمک کرده بودن هم تشریف آورده بودن و خلاصه به ما که خیلی خوش گذشت امیدوارم به اون‌ها هم خوش گذشته باشه.

ترنج و کیک تولد یک سالگی اش

کیک تولد یک سالگی ترنج

ترنج و کیک تولد یک سالگی اش

ترنج و کیک تولد یک سالگی اش

میز تولد یک سالگی ترنج

شیرینی زردآلو

ژله‌ی بلوبری

لقمه‌ی مرغ و پنیر

گوجه فرنگی و پنیر و سبزی

توت و انگور

کیک تولد یک سالگی ترنج

جایزه‌ی مهمان‌ها

در ورودی خانه

ترنج و کیک تولد یک سالگی اش

با تشکر از فاطمه‌ی مهربان که از آن سر دنیا و از راه دور برای آمادگی این جشن به من کمک فکری کرد.